ในโลกใบนี้มีวงกลมล่องหนล้อมรอบ
- ตกลงว่าเธอเดทกับเขาอยู่ใช่มั้ย - อะไรนะ
มีคนที่อยู่ภายในและคนที่อยู่ภายนอก
วาดภาพเคลื่อนไหว
- วาดยากจัง - นั่นสิ
- ไหนให้ครูดูสิ - อย่าเพิ่งดูนะคะ
คนเหล่านั้นล้วนอยู่ภายในวงกลม
ส่วนตัวฉันยืนอยู่ภายนอก
แต่ฉันไม่แคร์
วาดใกล้เสร็จรึยัง
ค่ะ คือว่ารูปที่หนูวาดมันดูยุ่งเหยิง
ให้ครูดูหน่อยได้มั้ย
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
นี่ๆ
ฉัน
ฉันรู้สึกเกลียดตัวเอง
อันนา
เธอไม่เป็นอะไรแล้วล่ะครับ
ขอบคุณมากนะคะ คุณหมอ
อันนา ลูกรู้สึกดีขึ้นรึยังจ๊ะ
หนูรู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ
ลูกดูเหมือนยังมีอาการเจ็บอยู่นะ
ยาพ่นของลูกเก็บไว้ที่ไหน
หนูทำให้คุณน้าต้องเสียเงินอีกแล้ว
ทำไมลูกถึงพูดแบบนั้น
โอ้ หนูมิโยโกะเองเหรอจ้ะ
หนูนำกระเป๋าและสมุดของอันนามาให้ค่ะ
ขอบใจมากนะจ๊ะ
พวกหนูแค่อาศัยอยู่ละแวกนี้ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะคะ
รอเดี๋ยวจ้ะ
ลูกอันนาเป็นเพื่อนกับพวกหนูใช่มั้ยจ๊ะ
เธอไม่เคยเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟังเลย
อันนาเป็นเด็กดีค่ะ
เป็นเด็กเงียบๆ
เงียบมากๆ ยังกับเด็กมี...
หยุดพูดนะ
พวกหนูอาจเป็นเด็กน่ารำคาญนิดๆ
ดูแลตัวด้วยเองนะคะ
คุณแม่ยังกังวล แม้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ตลอดนะครับ
คุณแม่งั้นเหรอ
อยู่ที่โรงเรียนลูกดิฉันชอบทำตัวเงียบๆ
ที่จริงความเครียดของเด็กกระตุ้น อาการของโรคหอบหืดให้กำเริบได้
ช่วงนี้สามีของดิฉันต้องเดินทาง เพื่อทำธุรกิจนานๆ
บางทีทั้งฉันและสามีคือส่วนหนึ่งของปัญหา
เด็กในวัย 12 ปี
เป็นช่วงเวลาที่ลำบาก
คุณแม่รู้สึกว่าเด็กมีอะไรผิดปกติบ้างมั้ย
เธอมักทำสีหน้าเป็นปกติ
สีหน้าปกติเหรอครับ
ขออภัยค่ะ
เหมือนเธอเก็บซ่อนอารมณ์ปกปิดไว้ภายในใจ
เธอเคยเป็นเด็กที่ร่าเริงแจ่มใส
แต่มาทุกวันนี้ ดิฉันไม่รู้สาเหตุจริงๆ
อาจเป็นเพราะดิฉันกับสามีไม่ได้ เกี่ยวพันทางสายเลือดกับเด็ก
หมอแนะนำให้ส่งเด็กไปพักผ่อน ที่ไหนสักแห่งเพื่อให้เด็กมีอาการดีขึ้น
7:03 เที่ยวรถไฟเดินทางไป คุชิโร่
อันนา ลูกรัก...
ลูกยังจำคุณลุงและคุณป้า ไอโอวะ ได้มั้ยจ๊ะ
สถานที่ที่พวกท่านอยู่มีอากาศที่บริสุทธิ์
ซึ่งจะช่วยให้ร่างกายลูกดีขึ้น ถ้าได้ใช้เวลาช่วงหนึ่งพักอยู่ที่นั่น
แม่ไม่อาจไปอยู่กับลูกได้ แต่คุณลุงกับคุณป้าจะคอยดูแลลูก
ทำตัวเป็นเด็กดีและกินข้าวเยาะๆ นะจ๊ะ
แล้วกลับมาพร้อมความเบิกบานและความสุข
คุณป้าอาจจู้จี้จุกจิกเล็กน้อย
โอ้ เธอมาถึงแล้ว
อันนา
หลานจำพวกเราได้มั้ยจ้ะ
จำไม่ได้ค่ะ แต่คุณน้าเล่าเรื่องพวกคุณให้ฟังบ่อยๆ
หนูชื่อ อันนา ซาซากิ
หวังว่าหนูคงไม่ทำให้ลำบากและขอบคุณมากค่ะ ที่ให้หนูพักอยู่ด้วย
พวกเรายินดีอย่างยิ่งจ๊ะ
ใครคือน้าของเธอ
เด็กหมายถึง โยริโกะ
ขึ้นเลยจ๊ะ รถอาจส่งเสียงน่ารำคาญนิดนึง
โทษทีนะจ๊ะ ข้าวของเยาะแยะไปหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ
แถวนี้เปลื่ยนไปมากจากที่ลุงเคยอยู่ มีร้านค้าใหม่ๆ เกิดขึ้น
สถานที่ๆ พวกเราจะไปเป็นที่หมู่บ้านเงียบสงบ
ทว่าตั้งแต่มีทางด่วนผู้คนก็เลิกมาเยี่ยมเยียน
ขนาดถนนที่ขรุขระก็ยังไม่ได้ซ่อมแซม
ป้าได้ยินมาว่าหลานเป็นโรคหอบหืดใช่มั้ยจ๊ะ
ใช่ค่ะ
อากาศที่นี่จะทำให้หลานหายในไม่ช้า
สวยงามใช่มั้ยล่ะ หลานคงอยากให้คุณน้าได้มาเห็นวิวที่นี่
ตรงนั้นคืออะไรค่ะ
บนหน้าผา
อ๋อ นั่นคือไซโลไว้สำหรับเก็บอาหารสัตว์และท่อนไม้
แต่ปล่อยทิ้งร้างไว้กว่าสิบปีแล้ว
มีแต่เด็กๆ ในเมืองใช้เพื่อพิสูจน์ความกล้า
เล่ากันว่าที่นั่นมีผีดุมาก
แหม คุณก็
ลุงของหลานชอบเล่าเรื่องน่ากลัวเสมอ
แต่ดีที่สุดถ้าอยู่ให้ห่างจากที่นั่นไว้
ดูสิจ๊ะ บ้านของพวกเราอยู่ตรงนั้น
เอานี่ คุณช่วยถือเข้าไปไว้ข้างในทีนะ
นี่มันอะไรเหรอ
ทำไมคุณซื้อของแบบนี้มาด้วย
มันเยาะแยะจนเรากินไม่หมด
คุณก็ชอบซื้อของจุกจิกมาโดยไม่คิดเสมอเลย
ลูกๆ ของลุงกับป้า ล้วนโตเป็นผู้ใหญ่และแยกย้ายกันไป
ทำตัวตามสบายนะจ้ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ไหนดูซิ เอาไว้ตรงไหนดีน้า
ขอรบกวนด้วยนะคะ
หลานอาจคิดว่าบ้านหลังนี้ดูแปลกๆ
ไม่เลยค่ะ เป็นบ้านที่น่ารักมากๆ
ไม่ต้องเอ่ยชมถึงขนาดนั้นก็ได้จ๊ะ
ห้องของหลานอยู่ชั้นบน
ห้องนี้เคยเป็นห้องของลูกสาวป้า
มันน่าเศร้าถ้าจะเคลียร์ทุกอย่างทิ้งไป ป้าเลยปล่อยให้ทุกอย่างเหมือนเดิม
เข้าใจแล้วค่ะ
ตอนนี้เธอเป็นครูสอนโยคะที่โตเกียว
ป้าเองก็คิดว่าจะลองฝึกด้วยตัวเองเหมือนกัน
ทำตัวตามสบายนะจ้ะ พับเสื้อผ้าแขวนไส่ในตู้ได้เลย
ขอบคุณมากค่ะ
"โปรดเขียนเล่าเรื่องราวให้แม่รู้ว่าลูกรู้สึกเช่นไร หรือเป็นอยู่ยังไงบ้าง"
หลานน่าจะใช้โปสการ์ดพวกนี้เขียนส่งไป
คุณลงมานี่หน่อยสิ
กำลังลงไปแล้ว
ลุงของหลานอาจเป็นคนน่ารำคาญนิดๆ
ไว้เจอกันข้างล่างนะจ๊ะ
รู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านคนแปลกหน้า
รู้สึกดีจัง
หนูมาถึงอย่างปลอดภัย
ที่นี่เป็นสถานที่สวยงามมากๆ
คุณลุงและคุณป้าล้วนเป็นคนใจดี
ถึงคุณน้า โยริโกะ ซาซากิ
ขนมพวกนี้อร่อยดีนะ
โทษทีนะ มือฉันไม่ว่างเลย
หนูขอออกไปที่ทำการไปรษณีย์นะคะ
ไปซิจ๊ะ
คุณไม่ลองชิมดูสักชิ้นล่ะ
ไว้ทีหลังนะ
ก็ได้ ฉันจะเก็บไว้เป็นของหวานมื้อค่ำ
จริงสิ ใช้ทางลัดเดินตัดสวนไวกว่านะ
ขอบคุณมากนะคะ
ทางลัด
นี่คือทางลัดงั้นเหรอ
พวกเด็กผู้ชายยั่วโมโหหนู
ได้เป็นหัวหน้าห้องนี่ลำบากจังนะจ๊ะ
คุณแม่รอเดี๋ยวนะคะ หนูขอเดินไปส่งจดหมายก่อน
เอ๋ เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน
ทำไมนะ
ฉันถึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับคฤหาสน์หลังนั้น
สงสัยจังเลยว่ามีใครอาศัยอยู่ที่นี่รึเปล่า
ขอประทานโทษนะคะ
เป็นบ้านที่ใหญ่โตจังเลย
คิดว่าคงไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นี่แล้ว
ตายแล้ว
ขอบคุณมากนะคะ
เขามีรูปร่างใหญ่เหมือนหมี หรืออาจใหญ่โตเหมือนสิงโตทะเลย
ฟังเหมือนเป็นการผจญภัยที่สนุกนะ
พอเวลาน้ำขึ้นแล้วที่นั่นเปลื่ยนไปเลยใช่มั้ยจ้ะ
เป็นเพราะอิทธิของดวงจันทร์
เหลือเชื่อนะ ที่คุณโทชิยอมให้เด็กโดยสารเรือด้วย
ความจริงเขาเป็นคนดีนะ ถึงแม้จะไม่ค่อยพูดค่อยจา
หลานควรขอเขานั่งเรือเล่นอีกทีนะ
ขอนั่งเรือเล่น
แน่นอนค่ะ
แต่ดีที่สุดคือหลานควรอยู่ให้ห่าง จากคฤหาสน์ริมน้ำหลังนั้น
ทำไมเหรอค่ะ
ผีนะสิจ๊ะ
อีกแล้วนะคุณ
ผมหาไวน์ดื่มดีกว่า
ที่นั่นเหมือนถูกปล่อยร้าง
ใช่แล้วจ๊ะ
คฤหาสน์หลังนั้นเคยใช้เป็น ที่พักตากอากาศของชาวต่างชาติ
จากนั้นก็ถูกขายตกเป็นของเจ้าของอีกคนนึง
แต่มันถูกปล่อยร้างไว้จนมาถึงทุกวันนี้
เข้าใจแล้วค่ะ
มีใครบางคนอยู่ในนั้น
คุณซ่อมของพวกนั้นเสร็จรึยังคะ
คุณนาย คาโดยะ ฝากมาถาม
โอ้ จริงด้วย เกือบเสร็จแล้วล่ะ
อ้าว อันนาจัง จะออกไปข้างนอกเหรอ
ใช่ค่ะ
ทำไมไม่รีบซ่อมให้เสร็จน้า
หนูขอออกไปวาดรูปนะคะ
ไปสิจ๊ะ
ขอบคุณมากค่ะ
โยริโกะ เป็นห่วงลูกแทบไม่กินไม่นอน ฉันไม่เห็นว่าต้องกังวลตรงไหนเลย
ตราบใดที่เด็กยังมีความสุขและกินได้เต็มอิ่ม
เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว
ขยะทุกชิ้นที่เก็บขึ้นมาเอามารวบรวมไว้ตรงนี้
ทุกคนตั้งใจฟังหน่อย
เริ่มต้นเก็บได้
ดูนั่นสิ ตาแก่โทชิ
โทชิผู้เงียบขรึม
ใครก็เล่ากันว่าสิบปีถึงจะพูดออกมาสักครั้ง
นี่ เราจะเก็บขยะบริเวณนั้นไว้ท้ายสุดนะ
เราแค่เดินมาดูเฉยๆ
ไว้เจอกันนะ ลุง
บางทีครั้งหน้าเราอาจได้ยินลุงพูดออกมา
หนูขอออกไปข้างนอกนะคะ
เดี๋ยวจ๊ะ อันนาจัง
ป้ามีธุระนิดหน่อย อยู่ช่วยป้าก่อนนะ
ได้ค่ะ
ลุงของหลานน่าจะเดินไปส่งของด้วยตัวเอง
เขาพูดว่า"ฉันไม่ถูกโฉลกกับคุณนายคนนั้น"
นอกจากนี้คุณนาย คาโดยะ ยังอยากพบหน้าหลานด้วย
เธอมีลูกสาวที่ชื่อ โนบุโกะ เธอมีอายุมากกว่าหลานปีหนึ่ง
วันนี้ลูก โนบุโกะไปเรียนพิเศษน่ะค่ะ
เหรอคะ แย่จังเลยนะคะ
นี่ต้องเป็นหนูอันนา ใช่มั้ยจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะ
สวัสดีค่ะ
นี่หนูวาดรูปด้วยเหรอจ้ะ
ขอให้ฉันดูได้มั้ย
ดูไม่ได้ค่ะ หนูวาดไม่เอาไหน
จริงสิ วันพรุ่งนี้หนูน่าจะไปเที่ยวงานทานาบาตะ กับลูกโนบุโกะนะ
จริงด้วย ป้ายังเก็บชุดยูคาตะของลูกสาวไว้
หลานจะได้ใส่ไปเที่ยวงาน
คือว่า
ก็ได้ค่ะ
ดิฉันจะรีบบอกให้ลูกโนบุโกะทราบ เชิญเข้ามาก่อนสิคะ
ให้ดิฉันวางไว้ตรงไหนดี
เอ่อ ที่จริงแล้ว
โอ้ หลานจะไปวาดรูปต่อก็ได้นะจ๊ะ
ดูดีมากเลยนะคะ
พร้อมนะ ยกเลย
- ยกอันนี้ด้วย - ได้เลย
ฉันใส่ชุดยูคาตะต้องไม่น่าดูแน่
คุณป้าไม่น่ามายุ่งเลย
คุณลุงไม่ได้อยู่ที่นี่
- ลาก่อน - เจอกันพรุ่งนี้
น้ำลดลงแล้ว
ฝันเรื่องเดิมอีกแล้ว
ฉันเกลียดงานเทศกาล
เฮ้ รีบไปกันเร็ว
รอฉันด้วยสิ
- รับไปจ๊ะ - ขอบคุณครับ
- แบ่งๆ กันนะ - ขอบคุณค่ะ
ฉันเองก็อยากใส่ชุดยูคาตะบ้างจัง
อย่างน้อยที่เธอใส่ก็เหมาะดีนะ
คุณแม่บังคับให้เธอแต่งชุดยูคาตะเหมือนฉัน
ฉันว่าเธอใส่ชุดยูคาตะแล้วน่ารักดีนะ
ไม่มีทาง
มันทั้งน่าเบื่อและเช๊ยเชย
เธอมาจากที่ไหนเหรอจ้ะ อันนาจัง
มาจากซัปโปโรค่ะ
ดีจัง พนันได้เลยว่าต้องเป็นเมือง ที่มีแหล่งช๊อปปิ้งใหญ่ๆ แยะแน่
แล้วก็เต็มไปด้วยผู้ชายหล่่อๆ ใช่มั้ย
เธอเงียบบ้างเป็นมั้ย
ก็ได้ ก็ได้จ้า
ของใช้ดีๆ ในที่ชนบทแบบนี้แทบไม่มีให้เลือกซื้อ
ทำไมเธอถึงเลือกมาอยู่ที่ห่างไกลอย่างที่นี่
คือว่า
โนบุโกะ นี่อะไรน่ะ
มีอะไรเหรอ
เขามักชอบทำผิดพลาดซ้ำๆ อยู่เสมอ
เจอกันครั้งหน้าฉันจะเตือนเขาเอง
ผูกตรงนั้น
ความปรารถนาของหนูจะเป็นจริงมั้ย
ผมขอเทียนไขหน่อยนะครับ
หยิบไปได้เลย
เขียนสิ่งที่เธอปรารถนาลงในนี้จ้ะ
สิ่งที่ฉันปรารถนา
โอ๊ย
ขอโทษนะหนู
อันนา
โธ่ เธอหายไปไหนมา เรากำลังเดินตามหาเธออยู่เชียว
ว้าว ความปรารถนาของเธอเหรอ
ขอดูหน่อยสิ
"ฉันปรารถนาใช้ชีวิตแบบปกติสุขทุกวัน"
"ชีวิตแบบปกติ"งั้นเหรอ
อันนาจ๊ะ ชีวิตแบบปกติที่เธอหมายถึงคืออะไรเหรอ
คือว่า
รู้มั้ยว่า..
เอ๋ ดูสีของนัยน์ตาเธอสิ
มีอะไรเหรอ
มันสวยมากเลยล่ะ
นัยน์ตาของเธอออกสีฟ้าเหมือนกับคนต่างชาติเลย
อย่ามายุ่งกับฉัน
ยัยหมูอ้วน
อ้วน
ฉันหมายถึง
ฉันรู้แล้วล่ะว่าชีวิตแบบปกติของเธอหมายถึงอะไร
มันไม่มีประโยชน์ที่จะเสแสร้งทำตัวเหมือนคนปกติ
เธอก็แค่เป็นตัวของตัวเอง
เอาล่ะ เอานี่ไปผูกกันเถอะ
คราวหน้าเธอมาเล่นกับพวกเราสิ
อันนา
เฮ้ ระวังหน่อยสิ
เป็นตัวของตัวเองงั้นเหรอ
คนที่น่าเกลียด โง่เขลา
คนเจ้าอารมณ์
ไม่เป็นมิตร
เพราะเหตุนั้น
ฉันถึงได้เกลียดตัวเอง
เพราะเหตุนั้น ทุกคนถึงได้
ชีวิตเราช่างไม่ยืนยาวจริงๆ จู่ๆ ก็จากไป
คุณจะยังมาพูดถึงเรื่องนั้นอีกเหรอไง
พวกเราได้ปรึกษากันและตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว
ทางเราไม่ได้ตำหนิคุณ
ผมบอกคุณแล้วไงว่ามันไม่เกี่ยวกับเรื่องเงินทอง
ผมรู้สึกสงสารเด็กคนนี้
เงินก้อนนี้เป็นตัวช่วยที่ดีที่สุดต่อเด็กและคุณสองคน
ฉันควรกลับบ้านได้แล้ว
ใครสักคนพายเรือมาที่นี่
ไม้พายติด
โยนเชือกมาให้ฉัน
เชือกตรงไหน
รีบโยนมาเร็วเข้า
เธอไม่เป็นไรมากใช่มั้ย
ใช่จ๊ะ
เธอมีตัวตนจริงๆ เหรอ
เดี๋ยวจะมีใครมาได้ยินเสียงเรา
หน้าของเธอเหมือนกับเด็กผู้หญิงที่ฉันเห็นในฝันบ่อยๆ
ในฝันงั้นเหรอ
ขอบใจนะ
นี่ไม่ใช่ฝันนะจ้ะ
เธอชื่อว่าอะไรเหรอ
อันนา
ฉันอยากรู้จักเธอให้มากกว่านี้
เธออยากรู้จักฉันเหรอ
ใช่จ้ะ
เราเคยพบกันมาก่อนมั้ย
เคยสิ
บ่อยมากๆ
ฉันเพิ่งมาอยู่ที่นี่ ส่วนเธอมาอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
ฉันอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้มานานหลายปีแล้ว
ดูสิ ทะเลสาบยามค่ำคืน
ช่างงดงามอะไรเช่นนี้พอได้ สัมผัสใกล้ๆ ก็ยิ่งยากจะบรรยาย
คุณผู้หญิงเจ้าคะ
รู้แล้วจ้ะ
จริงสิ ลูกของฉันหายไปไหนล่ะ
คุณหนูไม่ได้อยู่ที่ห้องนอนเหรอเจ้าคะ
ฉันต้องรีบกลับเข้าไปแล้ว
พวกเขาพูดถึงเธออยู่เหรอ
ใช่จ้ะ
ปกตินี่คือเวลาที่ฉันเข้านอนแล้ว
มาเถอะ ฉันจะพายเรือกลับไปส่ง
เรือลำนี้เป็นของเธอเหรอ
ใช่จ้ะ ฉันตั้งใจทิ้งเรือไว้ให้เธอ
แต่ฉันนึกว่าเธอจะพายเรือได้ดีกว่านี้
ฉันพายเรือไม่ค่อยเป็น
เธอคือความลับอันล้ำค่าของฉันนะ
ฉันจะไม่เล่าเรื่องเธอให้ใครฟัง ไม่เด็ดขาด
ถ้ามีใครรู้เข้า คนเหล่านั้นก็จะแย่งชิงมันไป
สัญญากับฉันได้มั้ย
ว่าเราจะยึดมั่นเก็บรักษาความลับนี้ไว้
ตลอดกาล
ได้จ้ะ
มันจะเป็นความลับอันล้ำค่าของเราสองคน
ไปตลอดกาล
ดิฉันรู้สึกแย่ที่สุด เมื่อเห็นลูกสาวของดิฉัน กลับบ้านร้องไห้น้ำตานอง
หลานอันนาไปทำอะไรเธอเหรอคะ
หลานของคุณเรียกลูกดิฉันว่ายัยอ้วน
ยัยอ้วน
แล้วหลานคุณนายยังพายเรือออกไป ที่คฤหาสน์น่ากลัวนั่นด้วย
ดิฉันไม่แน่ใจว่าเธอ
คุณนายควรฟังคำสารภาพจากปากหลานคุณเองดีกว่า
พาหลานของคุณนายออกมาเดี๋ยวนี้
หลานอันนายังไม่กลับบ้านเลยครับ
เป็นเด็กที่เหลวไหลจริงๆ คงกลัวความผิดถึงได้กลับช้า
นี่เป็นความผิดของคุณทั้งคู่ด้วย
คุณควรอบรมดูแลหลานของคุณให้ดีกว่านี้
รับไฟฉายไปสิคะ ข้างนอกมืดมาก
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ถ้าหากเกิดมีอะไรเกิดขึ้นกับลูกๆ ของฉันล่ะก็
ถึงหลานฉันจะกลับมาบ้านช้า แล้วไง
คุณอย่าไปโกรธคุณ โคโดยะ เลย
หลานของฉันไม่ใช่เด็กเหลวไหลนะยะ
อ๊ะ นั่นไงเธอมาแล้ว
อันนา
คุณป้า โออิวะ
หลานคงได้ยินเรื่องที่เราคุยกันสินะ
อย่าไปกังวลเรื่องที่แม่ลูกคู่นั้นแต่งขึ้นเลย
ไปอาบน้ำแล้วลงมาทานข้าวเถอะนะ
ขอบคุณมากนะคะ
หรือหลานอยากทานอะไรก่อนอาบน้ำ
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
คำว่า "ยัยอ้วน" แค่หยาบคายนิดหน่อย
จริงอย่างที่คุณพูด
มันไม่ใช่เรื่องตลกสักหน่อย
คุณน้า ยังคงเป็นห่วงอยู่เสมอ
อันนา ลงมาทานแตงโมจ้ะ
อันนาจัง
อีกสองชั่วโมงน้ำจะขึ้นเต็มที่
ก้าวขึ้นมาสิ ได้เวลาปิคนิคกันแล้ว
ฉันแอบหยิบคุ๊กกี้และน้ำผลไม้มาด้วย
ปิคนิคในเวลานี้เหรอ
ถูกแล้วจ้ะ รีบพายเรือข้ามไปอีกฝั่งกันเถอะ
เธอพายเรือเก่งจัง
เธอเองก็ควรเรียนรู้วิธีพายเรือไว้นะ
มานี่สิ
ง่ายใช่มั้ย
ยังจำเรื่องที่ฉันพูดเมื่อคืนนี้ว่าเธอคือ ความลับอันล้ำค่าของฉันได้มั้ย
จำได้สิและเธอก็คือความลับอันล้ำค่าของฉันเช่นกัน
ฉันดีใจจัง
เฮ้
เธอเองก็พายเรือได้ดีนะ
ฉันยังไม่ได้รู้จักชื่อของเธอเลยนะ
ฉันยังไม่ได้บอกเธอเหรอ
มาร์นี่จ้ะ
นึกว่าเธอรู้จักชื่อฉันเแล้วซะอีก
ทำแบบนั้นอันตรายนะ
พายต่อไปเรื่อยๆ สิจ้ะ
มีเรื่องราวมากมายหลายอย่าง ที่ฉันอยากรู้เกี่ยวกับเธอ
แต่ฉันอยากให้เราสองคนค่อยๆ รู้จักกัน
อย่างช้าๆ ด้วยตัวเราเองเหมือนที่เราคบกันเป็นเพื่อน
ก็ได้
เรามาเล่นเกมถามคำถามดีมั้ย
เราต่างฝ่ายต่างถามอีกฝ่ายวันละ 3 คำถามต่อวันดีมั้ย
ดีจ้ะ
เอาล่ะ ฉันเป็นฝ่ายเริ่มก่อนนะ
คำถามแรก ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้
ฉันเป็นโรคหอบหืด
คุณหมอให้ฉันพักผ่อนร่างกาย ในสถานที่ที่มีอากาศบริสุทธิ์สักพักหนึ่ง
แม้ว่าจะต้องพักการเรียนก็ตาม
ไม่นะ นี่เธอป่วยอยู่งั้นเหรอ
ถ้าหากอาการไม่กำเริบ ฉันก็เหมือนคนปกติ
ฉันพักอยู่กับครอบครัวโออิวะ ที่เป็นญาติของคุณน้า
ใครคือคุณน้าของเธอเหรอ
ตาฉันเป็นฝ่ายถามบ้างแล้ว
เธออาศัยอยู่ที่คฤหาสน์หลังนั้นเหรอ
อยู่มาตั้งแต่ตอนที่ฉัน 2 ขวบ
กับพี่เลี้ยงและสาวใช้
นี่จ้ะ น้ำผลไม้
แล้วคุณพ่อคุณแม่ของเธอล่ะ
พวกท่านมาพักอยู่ที่นี่เป็นครั้งคราว พวกท่านทั้งคู่มีงานยุ่งมาก
เหรอจ้ะ
คำถามที่สอง ใครคือคุณน้าของเธอเหรอ
ท่านคือผู้ปกครองของฉันเอง
แต่ฉันกลุ้มใจมากว่าสักวันหนึ่งท่านคงทิ้งฉันไป
หมายความว่าไงเหรอ
สักวันนึงฉันจะอธิบายให้เธอฟัง
ถึงตาฉันแล้วล่ะ
เธอมีพี่น้องท้องเดียวกันมั้ย
ฉันเป็นลูกคนเดียว
เหรอจ้ะ ฉันก็เป็นลูกคนเดียว
ถามทำไมเหรอ
อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก
ก็แค่สงสัยว่า ถ้ามีพี่น้องท้องเดียวกันจะรู้สึกเป็นยังไง
ฉันรู้นะ มันต้องสนุกมากแน่ๆ
เอาล่ะ คำถามที่สาม
รู้สึกเป็นยังไงบ้างพอได้พักอาศัยกับครอบครัว โออิวะ
กับครอบครัว โออิวะ น่ะเหรอ
อืม..
รู้สึกแปลกๆ
ฉันไม่อาจ
จำได้
มาร์นี่
อันนา
เธออยู่นี่เอง ฉันสังสัยว่าเธอหายไปไหน
มาร์นี่จ้ะ
ฉันตามหาเธอจนทั่ว อยู่ๆ เธอก็หายไปเฉยๆ
ฉันไม่ได้หายไปไหนนี่
ฉันแค่พยายามจะตอบคำถามเธอ
เดี้ยวนะ
หรือว่า
ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ไม่เห็นสำคัญตรงไหน
วันนี้ ฉันจำเป็นต้องกลับบ้านไวๆ
คิดออกแล้ว
ไม่ๆ ไม่เอานะ ฉันไม่ถูกกับงานปาร์ตี้จริงๆ นะ
ไม่ต้องห่วง
ฉันมีความคิดดีๆ
เป็นความจริงครับ
ถึงแม้ว่ามันยากจะเชื่อก็ตาม
ขอโทษที่ให้รอนาน ฉันเจอปัญหาตอนปลีกตัวออกมา
มาร์นี่
ฉันดูเป็นยังไงบ้างจ้ะ
สวยมากเลยจ๊ะ
ฉันหยิบผ้าคลุมของพี่เลี้ยงมาด้ว ต้องโดนพวกเขาดุแน่ๆ
แผนนี้ไม่เข้าท่าหรอก
ไม่ต้องห่วงจ้ะ ฉันเตี๊ยมเรื่องนี้กับคุณพ่อไว้แล้ว
คุณหนูเจ้าค่ะ
ดิฉันคิดว่ามันเลยเวลานอนของคุณหนูมานานแล้ว
แล้วแม่หนูคนนี้เป็นใครกันเจ้าคะ
แถมยังมีผ้าคลุมของดิฉันอีกด้วย
ขึ้นข้างบนเร็ว
หยุดนะเจ้าคะ
คุณหนูทำตัวเป็นเด็กไม่เชื่อฟังอีกแล้วนะเจ้าคะ
แอนนาไปทางนั้นเร็ว
คุณหนูมาร์นี่
ทำไมคุณหนูถึง
คุณหนู เปิดเดี้ยวนี้
รีบไปกันเถอะ
ถ้าคุณหนูทำตัวแบบนี้
พอคุณหนูโตขึ้นจะกลายเป็นผู้ใหญ่นิสัยไม่ดี
ทุกท่านครับ เรามีสาวน้อยโปรยดอกไม้ในงานเลี้ยงนี้
ซึ่งเป็นมาแขกของลูกสาวของผม
สาวน้อยโปรยดอกไม้
- และ มาร์นี่ - เธอช่างน่ารักเหมือนคุณแม่ของเธอ
ขอดอกไม้ให้ฉันสักดอกได้มั้ยจ้ะ
คุณแม่ของฉันเอง
สวัสดีจ้ะ แม่มดน้อยที่น่ารัก
ผู้หญิงคนนั้นต่างหากคือแม่มดตัวจริง
ฉันขอเพียงหนึ่งดอกไม้หนึ่งดอก เพื่อนำโชค
มีใครใจดียอมจ่ายเงินเพื่อซื้อดอกไม้ของฉันมั้ยจ้ะ
ถ้าหากนี่คือคำสั่งของแม่มด
ฉันคงต้องยอมจ่ายแล้วล่ะ
- นี่จ๊ะหนู - สำหรับดอกไม้แห่งโชคลาภ
อ๊ะ เริ่มแย่งกันแล้วสิ
ขอประทานโทษนะคะ
อ้าว เธอวิ่งหนีไปแล้ว
มารับดอกไม้นำโชคเร็วทุกคน
แม่หนูน้อย
ดื่มแด่สุขภาพของเธอ
ขอบคุณมากค่ะ
เหล้าไวน์เหรอเนี่ย
ตื่นได้แล้วจ้ะ
ฉัน
เมาไวน์ล่ะสิ
ผู้ชายคนนั้นคือใครเหรอ
คนไหนจ้ะ
ผู้ชายคนที่เธอเต้นรำด้วย
คาซูฮิโกะเพื่อนเก่าของฉันน่ะเหรอ
เขาเต้นรำเก่งนะ
เธอเองก็เต้นรำเก่ง
มาเต้นรำด้วยกันเถอะ แค่เธอกับฉัน
ฉันเต้นรำไม่เป็นนะ
แค่เต้นรำตามฉันก็พอ
ได้โปรดมาหาฉันอีกนะ
อย่าลืมล่ะห้ามบอกใคร สัญญานะ
รู้แล้วจ๊ะ
อุ๊ย อย่าเร็วซิ
นั่นมัน...
เด็กที่มาอยู่กับครอบครัว โออิวะ นี่
หวังว่าหลานจะหารองเท้าอีกข้างเจอนะจ้ะ
คงหล่นหายที่ไหนสักแห่ง
หนูจะรีบไปหาค่ะ
ลุงเองก็มักเคยทำรองเท้าหายเสมอ
พวกมันมักจมหายไปในพื้นโคลน
อย่าเอาหลานไปเปรียบเทียบกับคุณสิคะ
ป้าน่าจะเก็บรองเท้าคู่เก่าของลูกสาวป้าเอาไว้
ป้าจะเอาออกมาให้นะจ้ะ
ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
มาร์นี่
ว้าว
ไม่ใช่แค่ผลใหญ่เท่านั้นนะมันยังอร่อยมากๆ เลยล่ะ
หลานใช้มีดทำครัวเก่งจัง
คุณน้าเป็นคนสอนเรื่องงานครัวอยู่เสมอค่ะ
หลานเป็นเด็กที่มีมารยาทดีและสุภาพเรียบร้อย
ลูกสาวป้าน่าจะได้เรียนรู้สิ่งนี้จากหลาน
ขอทางให้ป้าหน่อยนะจ้ะ
ป้ายังจำตอนที่หลานมาอยู่กับโยริโกะครั้งแรกได้
เธอปลาบปลื้มอย่างมาก
เธอต้องการเติมเต็มสิ่งดีๆ เพื่อชดเชยเวลา 5 ปีที่เธอไม่ได้อยู่กับหลาน
สิ่งดีๆ อย่างเช่นสอนหลานเรื่องงานครัว
แต่เธอมักกังวลมากเกินกว่าเหตุ
มักเธอมาปรึกษาป้าอยู่เสมอ
พอป้าบอกว่ากำลังยุ่งอยู่ เธอจะเริ่มทำหน้าบึ้ง
ตายจริง ป้าไม่ควรนำเรื่องที่ แม่ของหลานพูดกับป้ามาเล่า
ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ
รู้มั้ยจ้ะ โยริโกะ ส่งรูปของหลาน มาให้ลุงกับป้ามากมาย
ไว้ป้าเอามาให้ดู
นี่คุณ
ดูสิโมบายที่ฉันทำไว้ตอนเราไปฮันนีมูน
เพื่อให้ผ่านพ้นฤดูร้อน
ผมของหลานยาวมากแล้วนะ
ให้ลุงตัดให้ดีมั้ย
คงออกไม่ออกมาแย่ใช่มั้ยคะ
มาร์...นี่..
ได้โปรดมาหาฉันอีกนะ
ฉันเกือบลืมเรื่องที่มาร์นี่พูดไปได้ยังไงกันนะ
มาร์นี่...
มาร์นี่
ขอวาดด้วยนะจ้ะ
ได้สิคะ
หนูเองก็วาดรูปเหมือนกันเหรอจ๊ะ
เด็กผู้หญิงคนนั้นคล้ายใครสักคนที่ฉันรู้จัก
เธอเป็นเด็กที่ยอดเยี่ยม
ใช่ค่ะ เธอยอดเยี่ยมมาก
แต่หนูไม่เห็นเธอมาเกือบอาทิตย์แล้ว
คิดว่าเธอคงโกรธที่หนูเผลอลืมนัด
ถ้าหนูเป็นเพื่อนของเธอแค่พูด ให้เธอเข้าใจก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ
หนูช่วยลองดูรูปภาพที่ฉันวาดได้มั้ยจ้ะ
ได้ค่ะ
สีที่ระบายลงไปทำให้ดูสับสนใช่มั้ยจ๊ะ
ไม่ค่ะ มันสวยงามมาก
ฉันชื่อ ฮิซาโกะ นะจ้ะ
ฉันหลงไหลคฤหาสน์ริมน้ำหลังนั้นมาก แล้วหนูล่ะ
หนูชื่อ อันนา หนูเองก็ชอบคฤหาสน์นั้นเช่นกันค่ะ
ควรวาดภาพของหนูให้เสร็จไวๆ ดีกว่านะ
ก่อนที่เจ้าของใหม่จะย้ายเข้ามาอยู่
ที่นั่นอยู่ในช่วงดำเนินการซ่อมแซม
ขอบคุณที่มาช่วยซ่อมแซม หยุดพักดื่มชาก่อนนะคะ
โอ้ ขอบคุณมากครับ ซาบซึ้งใจจริงๆ
ทุกคนหยุดพักเหนื่อยกันก่อน
ได้เลย กำลังลงไปแล้ว
คุณคือมาร์นี่เหรอคะ
เข้ามาสิคะ
ฉันไม่เคยเห็นทางเข้าด้านหน้ามาก่อนเลย
ส่วนใหญ่ทำความเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังไม่เสร็จดี
สวัสดีค่ะ
ว่าไง
พาเพื่อนมาเที่ยวบ้านเหรอ
สวมรองเท้าแตะคู่ไหนก็ได้ค่ะ
สำรวจบ้านอยู่เหรอ
ใช่ค่ะ นี่เป็นความลับ
ความลับอะไร
นี่
ขอโทษครับ ทำตัวตามสบายนะครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ใช่ค่ะ เป็นสถานที่น่าอยู่ใช่มั้ย
พวกเราซ่อมแซมได้ครึ่งทางแล้ว
ห้องนี้มัน
มาข้างบนสิ
บริเวณนี้ยังซ่อมแซมไม่เสร็จ
นี่คือห้องของหนูเอง
ว้าว..
พี่คิดว่าเป็นยังไง
เป็นห้องที่น่ารักมากเลย
ที่นี่เคยเป็นห้องของพี่ใช่มั้ยคะ
พี่คือ
มาร์นี่ใช่มั้ย
พี่เหรอ เปล่า ไม่ใช่พี่
แล้วทำไมพี่ถึงมองมาที่ห้องของหนูล่ะคะ
เพราะว่า
ดูซิ ตรงนั้นคือที่ๆ หนูมักมองเห็นพี่เสมอ
หนูเห็นพี่มาที่นี่ตั้งหลายครั้ง
ไม่ใช่จ้ะ
พี่แค่ขอบคฤหาสน์หลังนี้มากแค่นั้นเอง
เป็นไปไม่ได้
ตอนที่หนูพูดว่า มาร์นี่ ครั้งแรก พี่ดูเหมือนแปลกใจมาก
พอคิดอีกที ทำไมเธอถึงรู้จักมาร์นี่ได้
หนูเจอสิ่งนี้บนชั้นวาง
สมุดไดอารี่
นี่เป็นไดอารี่ของพี่ใช่มั้ยคะ
มาร์นี่
หนูจะนำชาควีนเมรี่มาเสิร์ฟ พี่ต้องชอบแน่ๆ
เดี้ยวหนูมานะคะ
เมือคืนนี้ฉันออกไปพายเรือเล่น เป็นคำคืนสุดพิเศษของฉัน
น้ำในทะเลสาปและแสงของดวงจันทร์ส่องทอประกาย เป็นค่ำคืนที่สวยงามมากๆ
ฉันต้องแอบลงพายเรือเล่นอีกครั้งให้ได้
เดือนมิถุนายน วันที่ 8 งานเลี้ยง
คุณพ่อ คุณแม่และเพื่อนๆ ของท่าน ต่างมาพร้อมหน้าเป็นงานเลี้ยงที่สนุกมากๆ
ฉันแอบปลีกตัวออกมาด้านนอก
และเต้นรำไปกับสาวโปรยดอกไม้
แต่ว่า
พี่เลี้ยงขังฉันไว้ในห้องเพราะเรื่องเมื่อคืนนี้
เลยไม่ได้ออกไปพายเรือเล่นอยู่ช่วงนึง
พี่คือมาร์นี่ใช่มั้ย
ไม่ใช่จ้ะ
มาร์นี่
มาร์นี่คือ
สิ่งที่พี่วาดฝัน
จินตนาการเด็กผู้หญิงคนนั้นขึ้นมาเอง
แต่ว่าพี่คะ นี่คือไดอารี่ของมาร์นี่ไม่ใช่เหรอ
เหมือนกับมาร์นี่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน
พี่ไม่ใช่มาร์นี่จริงๆ เหรอ
พี่ไม่ใช่มาร์นี่
เธอเป็นแค่จินตนาการของพี่งั้นเหรอ
ถูกต้องแล้ว
หนูนึกว่าพี่คือมาร์นี่ย้อนกลับมา เอาสมุดไดอารี่คืนซะอีก
พี่ชื่อ อันนา จ้ะ มาจากซับโปโรเพื่อรักษาตัว
หนูชื่อ ซายากะ
มาจากโตเกียว
ถ้าหากเธอเป็นแค่จินตนาการ แล้วทำไมถึงชื่อเดียวกันเลยคะ
อันนี้พี่ก็ไม่รู้
มาร์นี่ต้องมีตัวตนสิ หนูต้องสืบหาความจริงให้ได้
มาร์นี่
เธอเป็นใครกันแน่
รูปที่วาดอยู่คือฉันเหรอ
มาร์นี่
เดี้ยวซิ มันยังวาดไม่เสร็จเลย
ว้าว เธอวาดรูปเก่งจังเลย
ขอบใจจ้ะ
ไม่เคยมีใครวาดภาพฉันมาก่อนเลย มันสวยมากจ้ะ
ฉันคิดถึงเธอมากเลย
หัวใจของฉันร่ำร้องเรียกหาเธอตลอดเวลา
ฉันเองก็คิดถึงเธอมาก
ไปกันเถอะ
มาที่ห้องฉันเถอะนะ
มาที่ห้องของฉันเถอะนะ มาร์นี่
ฉันไปไหนห่างไกลจากคฤหาสถ์ไม่ได้
ก็ได้ งั้นเราไปสถานที่ที่เธอต้องการจะไปก็ได้
เธอรู้เรื่องเห็ดต่างๆ ดีจัง
พ่อของฉันเคยสอนเมื่อตอนฉันยังเด็ก
ครั้งนึงฉันเก็บเห็ดเต็ม 3 ตะกร้าแล้วหิ้วกลับบ้าน
สีหน้าของแม่ฉันเมื่อได้เห็นเห็ดเหล่านั้น
เกิดอะไรขึ้นรู้มั้ย ทุกคนยืนนิ่งเงียบสงัดในพริบตา
เธอเป็นคนที่โชคดีมากๆ
ฉันคิดเสมอว่าอยากเป็นอย่างเธอ
เล่าให้ฉันฟังสิ
ฉันเป็น
เด็กที่ถูกอุปการะเลี้ยงดู
คุณพ่อ คุณแม่ที่แท้จริงของฉันเสียชีวิตตอนฉันเด็ก
รวมทั้งคุณยายด้วย
ฉันรู้ว่าพวกท่านไม่ได้เจตนาตายจากฉันไป
แต่บางครั้งฉันก็มีความรู้สึก
ว่าฉันไม่สามารถให้อภัยพวกท่าน
ที่ทิ้งฉันไว้เผชิญโลกเพียงลำพัง
ฉันอิจฉาเธอรู้มั้ยจ้ะ
เธอโชคดีที่ได้รับการอุปการะเป็นลูกบุญธรรม
แม้ว่าเธอไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา
ครอบครัวที่รับเลี้ยงดูแลเธอเหมือนลูกสาว
ต้องเป็นพ่อแม่ที่มีความจริงใจ เมตตาใจดี
ฉันมีความลับที่ซ่อนไว้ในใจเล่าให้เธอฟัง
ครอบครัวที่รับอุปการะดูแลฉัน ด้วยความรักความเมตตา
แม้ฉันจะไม่ใช่ลูกในไส้พวกท่าน ก็เลี้ยงดูฉันแต่เล็กจนโต ซึ่งฉันซาบซึ้งบุญคุณมาก
จนวันนึงฉันถึงได้รู้ว่า
พวกเขาจ่ายเงินให้คนที่รับฉันไปดูแล
เงินอะไร
ฉันพบจดหมายที่ส่งมาจากรัฐบาล
ในนั้นเขียนว่าพวกเขาได้เพิ่มเงิน ช่วยเหลือเพื่อใช้เลี้ยงดูฉัน
เพราะเงินนั่นเองคือเหตุผลที่ท่านรับฉันมาเลี้ยง
แต่ฉันไม่ได้ใส่ใจ
พวกท่านคงไม่ได้เงินเหล่านี้ถ้าฉันเป็นลูกแท้ๆ ของท่าน
ที่พวกเขาจ่ายเงินเพราะฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพวกท่าน
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ พ่อแม่ของฉันได้ปกปิดเรื่องนี้ไว้
ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณน้าไม่ได้รักเธอนะ
ไม่ เธอไม่เข้าใจ
ไม่มีครอบครัวไหนได้รับเงินเหล่านั้น มีแค่ครอบครัวของเรา
คุณน้ากังวลอยู่เสมอว่าสักวันฉันอาจรู้ความจริงเข้า
และฉันเกลียดตัวเองมากที่คิดแบบนั้น
ฉันแค่ไม่อยากจะเชื่อ
ใจใครอีกต่อไป
อันนา ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้องไห้นะจ้ะ
แค่รู้ไว้นะว่าฉันรักเธอเสมอ
ฉันรักเธอมากกว่าคนอื่นที่ฉันได้รู้จัก
งั้นเธอต้องเล่าความลับของเธอให้ฉันฟังนะ
เรื่องมันผ่านมานานแล้ว หลังจากที่ฉันไปเก็บเห็ดกับคุณพ่อ
ทุกวันนี้นานทีฉันถึงจะได้พบกับคุณพ่อและคุณแม่
คุณแม่ท่านมักจะท่องเที่ยวไปทั่วอยู่เสมอ
เพราะว่ามีงานหลายแห่ง ส่วนคุณพ่อจะกลับบ้านปีละ 2 ครั้ง
ที่คฤหาสน์จึงมีเพียงพี่เลี้ยงสาวรับใช้สองคน
แล้วก็ฉัน
ฉันแอบหลบหนีออกมาเงียบๆ ช่วงพวกเขาจับกลุ่มคุยกัน
ดูซิฉันชอบอิสระมากแค่ไหน
ยามที่คุณพ่อคุณแม่กลับมาที่บ้านเป็นช่วงที่สนุกมาก
พวกท่านจัดงานปาร์ตี้ขึ้น
เหมือนเมื่อสองสามวันก่อนเหรอ
ท่านเป็นคุณพ่อคุณแม่ที่แสนวิเศษของฉัน
และผู้คนมากมายที่มาร่วมงานมันน่าทึ่งมาก
ฉันได้ใส่ชุดใหม่ๆ และได้เต้นรำ
ซึ่งในตอนนั้น ฉันคิดว่าตัวเองเป็นเด็กผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก
ฉันเข้าใจแล้ว
บอกฉันสิ อันนา ว่าเธอจะเป็นเพื่อนของฉันตลอดไป
แน่นนอนจ้ะ
ฉันคือเพื่อนของเธอตลอดไป
จริงๆ เหรอ
งั้นสินะ
พี่เลี้ยงของฉันมักอารมณ์เสียง่ายอยู่เสมอ
เธอมักฉุดแขนฉัน และหวีผมให้ฉันแรงๆ
ไม่มีใครคิดว่าฉันเป็นเด็กดื้อ
แต่ว่ามันเจ็บมากจริงๆ
จนเกือบจะร้องไห้ออกมา
สาวใช้ชอบทำให้ฉันตกใจเสมอ
พวกเธอคุกคามฉันตลอดเวลา
พวกเธอขู่ว่า "เด็กเกเรต้องถูกจับไปขังไว้ที่ไซโล
สถานทีที่มีผีดุคอยดูดกินวิญญาณ"
เธอหมายถึงไซโลบนภูเขาใช่มั้ย
ครั้งหนึ่ง พวกเธอพาฉันไปที่นั่นจริงๆ
ไม่ไป
พวกเธอคอยฉุดดึงฉันตลอดทางที่ไปไซโล
ฉันคิดว่าฉันคงตายเพราะความหวาดกลัว
แล้วทันใดนั้นเอง
เพียงเราเข้าไปใกล้ที่นั่น ท้องฟ้าก็ดำมืดและฟ้าผ่าดังก้องไปทั่ว
สาวใช้หวาดกลัวมากเราเลยไม่ได้เข้าไปข้างใน
ไม่ว่าอะไรฉันก็อดทนได้
ไม่ว่าอะไรก็ตามยกเว้นไซโลตรงนั้น
ฉันไม่เห็นว่าไซโลนั่นจะน่ากลัวตรงไหน
ฉันอยากให้สาวใช้และพี่เลี้ยงโดนฟ้าผ่าไปซะเลย
คงไม่มีใครเคยขู่ให้เธอตกใจใช่มั้ย
ไม่เคย นั่นไม่ใช่เหตุผลเลย
เธอโชคดีจัง
ฉันอยากเป็นเหมือนเธอจัง
ปราสาทของเรา
มาร์นี่ผู้น่าสงสาร
ฉันรักเธอมากกว่าใครเช่นกัน
มากกว่าใครทุกคนที่ฉันรู้จัก
ขอบใจจ๊ะ
ตลกดีนะ เหมือนเราแลกเปลื่ยนเรื่องที่แย่พอๆ กัน
จริงด้วย
น้ำกำลังขึ้นแล้ว
เราไปที่ไซโลด้วยกันเถอะนะ
ที่เขาว่ามีผีต้องเป็นเรื่องโกหก เราไปพิสูจน์ความจริงกัน
ไปกันตอนนี้เลยนะ
ฉันไม่สนใจแล้วว่าแท้จริงแล้วมาร์นี่เป็นใคร
ฉันแค่ต้องการอยากช่วยเธอ
เธอไม่เป็นไรใช่มั้ยมาร์นี่
ใช่จ้ะ ถ้าฉันอยู่กับเธอฉันมั่นใจว่าปลอดภัย
คาซึฮิโกะ
พี่อันนา
ช่างเหมาะเจาะจังเลย หนูพบความจริงแล้ว
ไดอารี่ส่วนที่เหลือ ไปที่บ้านกับหนูนะ
มาร์นี่
ขอโทษนะจ้ะ ไว้คราวหน้านะ
ว้า นี่เป็นการค้นพบครั้งใหญ่เชียวน้า
ฝนจะตกแล้วนะคะ
ใครกันน่ะ
มีใครอยู่ที่นี่งั้นเหรอ
มาร์นี่
เธอล่วงหน้ามาแล้วใช่มั้ย อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้สิ
มาร์นี่
เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย ทำไมเธอถึง
คาซึฮิโกะ
ฉันกลัวเหลือเกิน ฉันได้ยินเสียงใครบางคนด้านล่าง
ฉันคิดว่าฉันคงตายเพราะความหวาดกลัว คาซึฮิโกะ
เธอพูดถึงใคร ฉันอันนาเองนะ เธอต้องรวบรวมสติของตัวเอง
อันนา อันนาจ้ะ
ฉันไม่อยากให้ใครมาดูถูก
แต่ฉันไม่เหลือความกล้าแล้ว
โอ้ อันนา
เธอช่างกล้าหาญมากนะจ้ะ เธอมาที่นี่คนเดียว
กลับบ้านกันเถอะ
เดี๋ยว
มันก็แค่เสียงที่เกิดจากลม ไปกันเถอะ
เราจะกลับบ้านไปด้วยกันนะ
อันนา กลับมานี่เถอะ
อันนา
เราแค่กลัวไปเอง ฉันแน่ใจว่าเราต้องชนะมันได้
ฉันจะลงไปก่อน เธอตามฉันมานะ
ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว
กรี๊ด
มาร์นี่
ไปนั่งตรงนั้นกันเถอะ
ฉันหนาวจัง หนาวมากๆ
อันนา ฉันกลัวเหลือเกิน กลัวมากจริงๆ
ไม่ต้องกลัวนะ เราไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราอยู่ด้วยกัน
เธอทำได้ดีแล้ว มาร์นี่
คุณไม่เป็นไรนะ
คาซึฮิโกะ
ฉันนึกว่าคุณจะไม่มาแล้ว
ฉัน ฉัน...
กลับบ้านกันเถอะ
มาร์นี่
มาร์นี่ เธอทิ้งฉันไว้ลำพัง
แม้แต่เธอก็ทิ้งฉัน
คาซึฮิโกะ คาซึฮิโกะ
มีแต่ คาซึฮิโกะ เต็มไปหมด
"คาซึฮิโกะพยายามพาฉันไปที่ไซโล"
ไซโลเหรอ
ค่ะพี่
คุณแม่ทำของว่างไว้ให้
รีบหน่อยก่อนที่จะกินหมด
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ทำไมต้องออกมาข้างนอกตอนกลางคืนแบบนี้ด้วย
มันไม่ปลอดภัยนะ
เพื่อนหนูคงกำลังติดฝนอยู่ ถ้าหากเธอตากฝนจนเป็นโรคปอดบวมล่ะ
นั่นมัน
พี่อันนา
พี่เป็นอะไรมั้ยคะ
ช่างใจดำเหลือเกิน
อันนา
มาร์นี่ เธอช่างใจดำเหลือเกิน
เธอไข้ขึ้นสูงมากเลย
พี่จะไปตามคนมาช่วย
อันนา
อาการของพี่เป็นยังไงบ้างคะ
ไข้ของเธอยังไม่ลดลงเลยจ้ะ
แต่เธอได้ฉีดยาไปแล้ว
เข้าใจแล้วค่ะ
ช่างใจดำเหลือเกิน
มาร์นี่ เธอทำได้ลงคอ
ฉันไม่มีวันอภัยให้เธอ
ทิ้งฉันไว้โดดเดี่ยวโดยไร้คำพูดใดๆ
อันนา อันนาเพื่อนรักของฉัน
มาร์นี่ เธอทิ้งฉันไว้ข้างหลังได้ยังไง
ทำไมเธอถึงหักหลังฉันได้ลงคอ
ฉันเสียใจ ฉันไม่ได้ตั้งใจทิ้งเธอไว้คนเดียวลำพัง
เพราะว่า
เพราะว่าในช่วงเวลานั้น เธอไม่ได้อยู่ที่นั่น
เธอหมายความว่ายังไง
โธ่ อันนา ฉัน
ฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไปแล้ว
ฉันต้องกล่าวคำอำลากับเธอ
ได้โปรดเถอะนะ อันนา ได้โปรดพูดว่าเธอให้อภัยฉัน
อันนา..
แน่นอนจ้ะ ฉันให้อภัยเธอ
ฉันรักเธอมากนะ มาร์นี่
และฉันไม่มีวันลืมเธอ
ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ ตลอดไป
อันนาจ้ะ
หนูซายากะ มาเยี่ยมจ๊ะ
ขอบคุณนะคะ
หลานให้เธอเข้าหาในห้องดีมั้ย
ไม่ค่ะ คุยกันข้างนอกดีกว่า
บรรยากาศที่นี่สวยมากเลย หนูอยากให้คุณน้าได้มาเห็นไวๆ - อันนา
ซายากะจัง
นี่ค่ะ ของขวัญเยี่ยมไข้
ขอบใจจ้ะ
แล้วยังมี
สิ่งนี้ทำให้หนูคิดว่าพี่อาจอยู่ที่ไซโล
นี่คืออะไรจ้ะ
ส่วนที่เหลือของไดอารี่ พี่สัญญานะคะว่าจะอ่านให้จบ
พี่มีปัญหาเรื่องความจำนะ
หนูปลื้มใจตัวมากเลย
หนูเจอทั้งร่องรอยของภาพวาดที่ซ่อนอยู่ด้านหลังตู้
บางทีหนูอาจมีกระแสจิตก็ได้
ลองกลับด้านดูซิคะ
ฮิซาโกะ
กรุณาเล่าเรื่องของมาร์นี่ให้เราฟังได้มั้ยคะ
แต่ว่า
มันเป็นเรื่องราวที่เศร้ามากนะจ้ะ
หนูพร้อมที่จะรู้ทุกอย่างแล้วค่ะ
เรื่องนี้ผ่านมานานหลายปีแล้ว
ฉันเคยไปเล่นที่คฤหาสน์ริมน้ำหลังนั้นบ่อยๆ
มาร์นี่และฉันต่างก็ยังเป็นเด็ก
ตุ๊กตาหมีนี่
ไหนขอดูหน่อยสิ
นี่คือคุณพ่อ ท่านมีเสนห์ใช่มั้ย
มาร์นี่ชอบอวดใครๆ เรื่อง
คุณพ่อคุณแม่ที่แต่งตัวหรูหรา และงานเลี้ยงที่แสนฟุ่มเฟือย
แต่ความจริงคือเธอเป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้ง
ไปก่อนนะจ้ะ มาร์นี่
มาร์นี่เป็นเด็กที่น่าสงสาร
ไม่นะ คุณแม่อย่าทิ้งหนู คุณแม่ อย่าไปนะคะ
แม้แต่สาวใช้ก็ชอบกลั่งแกล้งเธอ
ใจร้ายจัง
หลังจากนั้น มาร์นี่ย้ายไปซับโปโร
และแต่งงานกับคาซึฮิโกะ เพื่อนในสมัยเด็กของเธอ
ตัดขาดจากครอบครัวของเธอ เและความรู้สึกสูญเสีย
เขาได้อยู่เคียงข้างเพื่อช่วยเหลือเธอ
หนูดีใจด้วยเพราะคาซึฮิโกะเป็นคนที่ดีมาก
2 ปีต่อมา ก็ได้ให้กำเนิดเด็กผู้หญิงชื่อ เอมิลี
ในที่สุดก็กลายเป็นบ้านอันอบอุ่น อย่างที่เธอหวังมาตลอด มาร์นี่มีความสุขมาก
ฉันไม่พบมาร์นี่อีกเลยหลายปีหลังจากนั้น
ครั้งสุดท้ายคือ
1 ปีหลังจากที่คาซึฮิโกะป่วยตายจากโรคร้าย
แล้ว
มาร์นี่เข้ารับการรักษาพักฟื้นจากอาการช็อค หลังการตายของสามีเธอ
สถานพักฟื้นสำหรับผู้ป่วยเหรอคะ
สถานที่พักรักษาอาการป่วยให้ดีขึ้น
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเอมิลี่คะ
ครอบครัวของมาร์นี่เสียชีวิต ทิ้งให้เด็กอยู่โดดเดี่ยวไม่มีใครดูแล
ดังนั้นจากที่เข้าเรียนโรงเรียนประถม เธอถูกส่งเข้าโรงเรียนประจำ
เมื่อมาร์นี่กลับมาตอนอายุ 73 ปี เธอก็ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
เอมิลี่จ้ะ
เธอเคยเป็นที่มุ่งมั่นและเป็นตัวของตัวเอง
เธอรู้ว่ามาร์นี่ป่วย
แต่ยังคงโกรธที่มาร์นี่ส่งเธอไปอยู่ที่อื่น
คุณคิดว่านี่จะทำให้คุณมีความเป็นแม่มากขึ้นใช่มั้ย
แม่อยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตอย่างที่ลูกหวังแต่ว่า
ลูกจำเป็นต้อง
พวกเขาไม่มีโอกาสสร้างความสัมพันธ์ให้ดีดังเดิม
ในฐานะแม่ของเธอ
ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นแม่ของฉัน
เอมิลี่ได้จากไปและไม่นานก็แต่งงาน
รู้มั้ยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ด้วย
แต่แล้ว
วันนึง เอมิลี่และสามีของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ฉันได้ข่าวมาว่าเอมิลี่นำเด็กมาเลี้ยงดูแล
เธอตั้งใจว่าจะไม่มีวันให้เด็กต้องอยู่โดดเดี่ยว
แต่ว่า
เธอไม่เคยทำใจเรื่องที่สูญเสียเอมิลี่ได้
เธอล้มป่วยหนักและเสียชีวิตในปีต่อมา
นั่นก็ผ่านมาเกือบ 10 ปีแล้ว
ขอโทษนะจ้ะ มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก
ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่เล่าให้พวกหนูฟัง
มาร์นี่รักคฤหาสน์หลังนั้นมาก
เธอชอบมองทะเลสาบผ่านหน้าต่างห้องของเธอ
เธอบอกว่ารู้สึกราวกับว่านกกำลังพูดคุยกับเธอ
เธอมีชีวิตที่โดดเดี่ยว
แต่เธอใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าเสมอ
ด้วยรอยยิ้มตั้งใจมุ่งมั่นที่จะอยู่อย่างมีความสุข
เธอคงได้พบกับมาร์นี่สินะ
หวังว่าเราจะมีช่วงเวลาที่สนุกด้วยกันมากกว่านี้นะ พี่อันนา
แผนที่วางไว้สำหรับช่วงหยุดฤดูร้อนแค่นั้นจ้ะ
แล้วฤดูร้อนปีหน้าพี่จะมาอีกมั้ย
พี่มาแน่ ไว้พี่จะเขียนจดหมายมาหา
หนูก็จะเขียนหาพี่เช่นกัน
หนูวางไดอารี่กับภาพวาดไว้ที่เดิมแล้วล่ะ
ดีจ้ะ จะให้ดีที่สุดคือ
พี่จะเก็บเรื่องนี้ไม่บอกคนในครอบครัว
ให้เป็นความลับของเราสองคนนะ
มีความสุขจังเลย
มาร์นี่นำเราสองมาพบกัน
จริงด้วย
มาร์นี่
เด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังหน้าต่างสีฟ้า
นั้นก็ผ่านมานานหลายปีแล้ว
จริงด้วย คุณลุงคนนี้ช่วยชีวิตเธอไว้
หนูชอบตอนนั้นมากเลย
ตอนนี้หนูอยากอ่านให้จบอีกสักรอบจังเลย
หนูขอยืมพี่ก่อนนะ
อันนาจัง
คุณน้าคะ
อันนา
ระวังหน่อยสิ
ขอโทษจ้ะ
คุณน้ามาแล้วค่ะ
อ้าว โยริโกะ ในที่สุดก็มา
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งนะคะ
เธอเป็นเด็กดีและยังมีเพื่อนอีกด้วย
ฉันไม่รู้ว่าจะตอบแทนพี่ยังไงดี
โอ้ ไม่ต้องหรอกจ้ะ เราไม่ได้ทำอะไรเลย
อันนาเป็นเด็กดี
หลานอยู่ที่นี่เหมือนฉันได้ลูกสาวตัวเองกลับคืนมา
จะให้หลานมาเยี่ยมเมื่อไหร่ก็ได้
ขอบคุณค่ะ
เข้าไปคุยข้างในกันเถอะค่ะ
ฉันชื่นชมเธอนะที่ไม่โทรหาเราเลยช่วงนี้
หนูเก็บของเรียบร้อยแล้วค่ะ
อันนะ
ว่าไงคะ
มีเรื่องบางอย่างที่แม่อยากบอกลูก
พ่อกับแม่รับเงินช่วยเหลือเพื่อนำมา ใช้เรื่องค่าใช้จ่ายของลูก
พวกเรารับเงินจำนวนนั้นไว้
แม่ลังเลใจมานานว่าจะบอกให้ลูกรู้ดีมั้ย
- ไม่เป็นไรค่ะ - เชื่อใจแม่นะ
ไม่ว่าเราจะรับเงินนี้หรือไม่ก็ตาม
มันไม่สามารถเปลื่ยนความรักที่เรามีให้กับลูก
หนูรู้เรื่องนั้นแล้ว
หนูดีใจที่คุณน้าบอกเรื่องนี้ให้หนูได้รู้
อันนาจ้ะ
หนูได้ดูรูปภาพที่คุณน้าส่งมาให้
รูปภาพเหรอจ้ะ
โอ้ ตอนที่ลูกมาอยู่นี่ แม่เปิดดูอัลบั้มรูปภาพเก่าๆ
และเจอภาพใบนี้
ลูกยังจำภาพนี้ได้มั้ย
รูปคฤหาสน์หลังนั้น
ตอนที่เจอลูกครั้งแรก ลูกไม่ยอมวางมือจากรูปนี้
แม่เคยไปถามที่สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้า
มันเคยเป็นของคุณย่าของลูก
บ้านที่ฉันรัก - มาร์นี่
มาร์นี่
ถ้างั้นเธอก็คือคุณยาย
อันนา
ยายเคยอยู่ที่ไซโลตลอดคืน
ยายรู้สึกกลัวมากๆ
แล้วตอนนั้นเองคุณปู่ของหนูก็เดินเข้ามา
เขาให้กำลังยายแล้วพูดว่าเธอทำได้ดีมาก
ยายจึงเอาชนะความกลัวทุกสิ่ง
หนูจะเอาชนะความกลัวเช่นกัน อันนา
ถึงตอนนั้น
หนูจะเพื่อนรักของยายและหลานเพียงคนเดียว
คุณยาย
เดี๋ยวก่อนค่ะ
อันนาจัง
หนูขอโทษที่พูดไม่ดีออกไปค่ะ
ปีหน้าอย่าลืมมาช่วยเก็บขยะล่ะ
เพื่อนเหรอจ้ะ
อาจใช่ค่ะ
คุณฮิซาโกะคะ
อันนาจัง
หนูต้องกลับบ้านที่ซัปโปโรแล้วค่ะ
จริงเหรอจ๊ะ
แต่สีหน้าของหนูบอกฉันว่ามีเรื่องดีๆเกิดขึ้น
ใช่ค่ะ หนูมีความสุขมากจริงๆ
ดีแล้วจ้ะ
อืม..นี่คือคุณแม่ของหนูเองค่ะ
ขอบคุณที่ให้ความกรุณาต่ออันนาค่ะ
ฉันยินดีอย่างยิ่งจ้ะ
ไว้มาวาดรูปด้วยกันอีกนะ
ได้ค่ะ
หนูมีเรื่องราวที่ดีมากๆ ไว้หนูจะเขียนมาเล่าให้ฟังนะคะ
ลาก่อนค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
เรื่องราวดีๆงั้นเหรอ
ใช่ค่ะ ไว้หนูจะเล่าให้แม่ฟัง
เล่าตอนนี้ไม่ได้เหรอจ้ะ
สัญญาค่ะ ว่าหนูจะเล่าให้แม่ฟัง
โทชิ ซายากะ ไปก่อนนะ
ซับแปลโดย - 104ปากเกร็ด
Susumu Terajima, Toshie Negishi, Ryoko Moriyama, Kazuko Yoshiyuki
Nanako Matsushima, Hitomi Kuroki
Executive Producer: Toshio Suzuki
Based on the novel "When Marnie Was There" by Joan G. Robinson
Screenplay by Keiko Niwa, Masashi Ando and Hiromasa Yonebayashi
Music: Takatsugu Muramatsu Theme Song: Priscilla Ahn
Supervising Animator: Masashi And
Production Designer: Yohei Taneda
English Subtitles by Taro Goto
Subtitle Production by Aura
Production: Koji Hoshino, Studio Ghibli
Producer: Yoshiaki Nishimura
Directed by Hiromasa Yonebayashi
จบ
ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com
แปลโดย 104ปากเกร็ด, mlove